Cecelia Ahern - "PS Kocham cię"

"Podobno nic nie trwa wiecznie, ale ja mocno wierzę w to, że czasami miłość trwa nawet wtedy, kiedy ukochana osoba odejdzie."

Stephen King - "Martwa strefa"

"Pamiętaj, są rzeczy, których lepiej nie oglądać, i rzeczy, które lepiej zgubić niż znaleźć."

Łukasz Śmigiel - "Mordercy"

"Tłum zawsze działa tak samo. Ludzka agresja, złość i zawiść kumulują się, aż w końcu ktoś zrobi coś głupiego - rzuci kamieniem albo krzyknie o jedno słowo za dużo. Później emocje znajdują upust i zaczyna się piekło."

Zbiór opowiadań, które łączy jedno - zbrodnia. Wraz z kolejnymi tekstami przyglądamy się mrocznej stronie ludzkiej natury, która przybiera rozmaite oblicza. Jest dosadnie, czasem przerażająco i drastycznie. Powiedziałoby się, że krew leje się strumieniami.

Mira Grant - "Feed"

„Dowiedzieliśmy się, co działa, co robić i na co zwracać uwagę, obserwując ludzi dokoła. To była oddolna rewolucja, która dokonała się dzięki dwóm prostym zasadom - zrób, co możesz, żeby przetrwać, a potem napisz, czego się nauczyłeś, bo może w ten sposób uratujesz komuś życie.”

Nie pamiętam, kiedy ostatnio czytałam cokolwiek o zombie, prędzej mogę przywołać w pamięci film Świt żywych trupów (i komedię z analogicznym tytułem – Świt żywych kretynów), Zombieland czy serię anime Highschool of the Dead. Szczerze powiem, że literacko motyw ten nieszczególnie mnie interesował. Za sprawą Feed, świat pełen chodzących nieumarłych, zyskał jednak w moich oczach. Chociaż nie bez zgrzytów.

John Shirley - "Dwa strzały z Fotogalerii Fly'a"

"Dla mnie nie byli martwi, stwierdziłem. Te badania były jak podróż w czasie. Zupełnie jakbym jedną stopą był na Dzikim Zachodzie."

... czyli opowieść o tym, jak pewien naukowiec trafia do nieokiełznanego, niebezpiecznego Dzikiego Zachodu nie tylko poprzez swoje badania.

Stephen King - "Children of the Corn"

"Z pewnością znajdziemy tu biuro konstabla – oświadczył Burt, zastanawiając się, dlaczego widok tego bardziej przypominającego wiochę miasteczka dławi mu gardło strachem."

Wiara może mieć różne oblicza, kiedy jednak dana grupa zaczyna przejawiać coraz bardziej destrukcyjne zachowania i odchodzi od dawnych dogmatów, można zacząć się obawiać. Każda "sekta" może bowiem łatwo przekroczyć granicę... A ta granica jest bardzo cienka.

Kate Alcott - "Ocalone z Titanica"

„Człowiek zyskuje pewność siebie, robiąc to, czego nie odważył się zrobić nikt przed nim. Albo to, czego nikt inny zrobić nie chciał.”

Historię Titanica zna chyba każdy. Stał się on symbolem nie tylko ludzkiej tragedii, ale obrazem ludzkiej pychy i omylności. Wydarzenie to stało się jednym z bardziej rozpoznawalnych motywów marynistycznych w kulturze. Zderzeniem odwagi i strachu. Najbardziej znanym przykładem jest oczywiście film Jamesa Camerona „Titanic” z Leonardo DiCaprio i Kate Winslet w rolach głównych. Kate Alcott pokazuje jednak swoją własną historię na kanwie tego znanego zdarzenia z przeszłości.

Shoko Tendo - "Księżyc Yakuzy"

„Po raz pierwszy spotkałam kogoś dorosłego, kto nie osądzał mnie po wyglądzie i po prostu chciał ze mną porozmawiać.

Bardzo mocna i pełna emocji historia kobiety, będąca swoistym pamiętnikiem i rozliczeniem z własną przeszłością. Język jest bardzo dosadny, a pasmo przedstawionych historii wydaje się niemal niemożliwe do przytrafienia się jednemu człowiekowi.

Nora Roberts - "Czarne Wzgórza"

„Wyuczone zachowania charakteryzują nie tylko zwierzęta. Nie będę się z tobą o to kłócić, Coop. Jeśli o mnie chodzi, morderstwo to kwestia wyboru. Wszystko, co mówisz, wskazuje, że miał skłonności do zabijania a potem poprzez wybory, których dokonał, dał im upust.

Natura, niebezpieczeństwo. Dwoje dorosłych ludzi związanych wspólną przeszłością w obliczu grożącej im „świętej” zemsty.
 

Stieg Larsson - "Dziewczyna, która igrała z ogniem"

S: Millennium, T: 2

„Nagle jednak zapragnęła mieć dość odwagi, by do niego podejść i się przywitać. Albo może połamać mu kości, sama nie wiedziała za bardzo, co wybrać.

Po pierwszej części „Millennium” miałam spore oczekiwania co do „Dziewczyny…”. Brało się to zarówno z mojej reakcji na wydarzenia oraz rodzącej sympatii do bohaterów. Nie przeliczyłam się. Wartka akcja, wszystkie zależności i elementy układanki powoli wskakujące na swoje miejsce. W mojej ocenie mistrzostwo. Kryminał z psychodelicznymi elementami jak z horroru (wydarzenia pod koniec książki). Zostałam przysłowiowo wbita w fotel.

Erik Axl Sund - "Trauma"

S: Oblicza Victorii Bergman, T: 2.

„Przemoc fizyczną i seksualną wobec kobiet i dzieci można postrzegać jako metodę, za pomocą której mężczyzna buduje swoją męskość. Dzięki przemocy zdobywa władzę i kontrolę, do której prawo daje mu tradycyjna struktura społeczna oparta na odrębności płci i na władzy.”

Trauma lub uraz psychiczny - ostry, nagły uraz (szok), który może spowodować zaburzenia psychiczne i somatyczne (nieprawidłowe działanie fizycznych funkcji organizmu). Mogą ją wywołać różne czynniki ale skutki są często bardzo podobne: najważniejsze z nich to drażliwość, łatwe uleganie zmęczeniu, astenia (stan słabości fizycznej i psychicznej organizmu), amnezja, regres do któregoś ze stadiów okresu dziecięcego, czasem ucieczka w chorobę i alkoholizm.

Mo Yan - "Kraina wódki"

„Dla naszego wywodu doniosłe znaczenie ma natomiast fakt, że powstałem w wyniku połączenia odurzonego plemnika mojego ojca z odurzonym jajeczkiem mojej matki, i że to właśnie zdecydowało o moim losie i o jego nierozerwalnym związku z alkoholem.”

Rozpoczynając czytanie książki autorstwa tego chińskiego pisarza, stwierdziłam zjawisko bardzo łatwego wpadnięcia w stan upojenia alkoholowego, bez ani jednej jego materialnej kropli. Z drugiej strony, może książka okazałaby się łatwiejsza w odbiorze, gdyby czytać ją po tzw. „kilku głębszych”. Nie zachęcam jednak nikogo do alkoholowego bratania się z głównymi postaciami, są zbyt mocnymi zawodnikami. W końcu mieszkają w Alkoholandii…

Asa Larsson - "I tylko czarna ścieżka"

S: Rebeka Martinsson; T: 3

„Zakochane serce ma w sobie coś z niezłomnego bojownika. Możesz ukrywać uczucia, a ono gdzieś tam w środku i tak robi swoje. Rozum przestaje działać, argumentować i podejmować ważne decyzje. Zaczyna malować obrazy: żałosne, romantyczne, sentymentalne, pornograficzne. Całe cholerne spektrum.”

To już moje trzecie spotkanie z Rebeką Martinsson. Uznałabym je w porównaniu do poprzednich za rozczarowujące. Jestem na ten fakt zła. Autorka potrafi lepiej równoważyć akcję. Rozpoczęło się ciekawie i końcówka była pełna akcji, strzelania, ucieczek itp. Jednak środek jest dla mnie zupełnie bez wyrazu. Gdyby z całej książki dać wstęp, zakończenie, skondensować środek i zrobić z tego dłuższe opowiadanie, byłoby ono bardzo dobre. A tak mamy średnią książkę.

Jennifer Lee Carrell - "Wciąż mnie prześladują..."

„Oto najstarsza z pokus. Nie władza, nie złoto, za które ją kupisz, nie miłość ani nawet głębokie, trawiące duszę płomienie żądzy. Tym, czego pragniemy najbardziej, jest wiedza. Ale nie każda wiedza. Pragniemy wiedzy zakazanej, nieśmiertelnej, uwodzicielskiej i zdradliwej niczym błędny ognik migocący jak nieziemski owoc wśród ciemnych gałęzi.”

Kami Garcia, Margaret Stohl - „Beautiful Redemption”

S: Kroniki Obdarzonych; T: 4

„The right thing and the easy thing are never the same."

Aleksander Błażejowski - "Czerwony Błazen"

„Ten tajemniczy człowiek nie posiadał w sobie nic z tej szminki i trywialności, jaka cechuje komików kabaretowych.”

Anne Bishop - "Pisane Szkarłatem"

 S: Inni; T: 1

„O ile łatwiej było radzić sobie z ludźmi, dopóki nie pokazała się tutaj na wpół zamarznięta Meg i nie zmieniła reguł gry.”

George R.R. Martin - "Gra o Tron"

 

S: Pieśń Lodu i Ognia, T: 1

„Jak widzisz, potrafię bardzo trzeźwo ocenić swoje silne i słabe strony. Moją bronią jest mój umysł. Brat ma swój miecz, król Robert ma swój młot, a ja mam swój umysł… umysł zaś potrzebuje książek, podobnie jak miecz potrzebuje kamienia do ostrzenia, jeśli oczywiście, ma zachować swoją ostrość.”

Ostatnio trafiam ciągle na książki wpisujące się idealnie w mój gust (przez to tak wysokie oceny), ciekawe kiedy ta dobra passa się skończy…

Cassandra Clare - "Mechaniczna Księżniczka"

S: Diabelskie Maszyny, T: 3

„Nikt nikogo nie traci, bo nikt nikogo nie może mieć na własność. I to jest najważniejsze przesłanie miłości – mieć najważniejszą osobę na świecie ale jej nie posiadać.” – Paulo Coehlo

Suzanne Collins - "Kosogłos"

S: Igrzyska Śmierci; T: 3

„Chwytam wazon, kuśtykam po schodach do kuchni i ciskam bukiet do żaru. Kwiaty stają w płomieniach, a niebieskie jęzory liżą i pochłaniają różę. W starciu z nią ogień ponownie zwycięża. Na wszelki wypadek, roztrzaskuję wazon o podłogę.”